Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

Θυσίες...


Κάθε φορά που έκανα κάποια υποχώρηση, πίστευα πως ήταν η πιο μεγάλη. Αλλά δεν ήταν.... Κάθε φορά που σιωπούσα, νόμιζα πως ήταν η τελευταία. Αλλα δεν ήταν..
Ως ερωτευμένη γυναίκα, έκανα υπερβάσεις για να έχω κοντά μου αυτο που θέλω...

Ζητούσα συνέχεια, ως αντάλλαγμα για την υπομονή μου, να ακούω να μου λέει πως με αγαπά. Αργότερα όμως, πολύ αργότερα, κατάλαβα πως αυτό είναι άκρως εγωϊστικό.

Προσπάθησα με κάθε τρόπο, να κρατήσω αυτή τη σχέση και πολλές φορές σκαρφιζόμουν μικρά ψεμματάκια για να είναι κοντά μου. Είμαι άρρωστη, δε νιώθω καλά, πιέζομαι στη δουλειά μου.... Και έτσι ο "Β" καθόταν κοντά μου.

Του πρόσφερα ότι ήθελε, του έδινα τα πάντα χωρίς αντάλλγμα. Έτσι, δεν είχε λόγο να φύγει, να πάει αλλού και έμενε μαζί μου.

Χρειάστηκε όμως πολύς καιρός να καταλάβω πως όλα αυτά ήταν λάθος. Αγάπη, δεν είναι μόνο να δίνεις, αλλά και να πέρνεις. Έστω, το ελάχιστο απο αυτό που προσφέρεις σε κάποιον. Και εγώ δε ζήτησα ποτέ τίποτα.

Τώρα όμως ξέρω τι πραγματικά είναι αγάπη. Ξέρω πως αγάπη είναι όχι μόνο να δίνεις ή να πέρνεις, αλλά αγάπη είναι να αφήνεις τον άλλον ελεύθερο. Να του ανοίγεις την πόρτα για να πάει όπου εκείνος θέλει ακόμα και αν ξέρεις πως θα πάει κάπου αλλού....

Και εγώ τον "Β" τον αγάπησα πολύ, για αυτό και τον άφησα να φύγει.....

Θυσιάστηκα, στο βωμό του έρωτά σου, μα με χάνεις
κι αν δεν βιάστηκα....
είναι που ήθελα να δω μέχρι που φτάνεις.

2 σχόλια:

  1. Αγάπη δεν είναι να δίνεις και να παίρνεις, αλλά να δίνεις απλόχερα κι ας μην παίρνεις!

    καλά έκανες και τον άφησες να φύγει...και ίσως να έρθει πίσω μόνος του!
    Τοτε θα είσαι σίγουρη πως σε αγαπάει κι εκείνος!

    Καληνυχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν γυρίσει τότε θα είναι γιατί θέλει να είναι δικός σου και μόνο...συνέχισε την ζωή σου και μην κοιτάς πίσω μόνο μπροστά! Και βρες την δύναμη να τα προσπεράσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή