Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Η αρχή της σχέσης

Ένα ζεστό απογευμα του Οκτώβρη βυθισμένη σε σκέψεις μπηκα στην τάξη βιαστικά και για άλλη μια φορά αγνόησα τους γύρω μου γιατί σκευτόμουνα πόσα πράγματα έχω να κάνω σήμερα. Ξαφνικά όμως το βλέμμα μου έπεσε πάνω στον δάσκαλο. Παρόλο που τον είχα δει πολλές φορές σε αυτό το σεμινάριο, για πρώτη φορά τον πρόσεξα. Ήταν στην ηλικία μου περίπου, όχι ιδιαίτερα όμορφος αλλά είχε μια απίστευτη γοητεία. Ήταν ένας μέσος άντρας που μπορεί και να περνούσε απαρατήρητος αν τον έβλεπα να στέκεται κάπου έξω δίπλα μου. Είχε όμως κάτι που κέντρισε το ενδιαφέρον μου. Τον παρατηρούσα αρκετή ώρα (για την ακρίβεια όση ωρα κράτησε το σεμινάριο) και τελικά κατέληξα στο τι ήταν αυτό που κινητοποίησε το ενδιαφέρον μου. Ήταν ο συνδυασμός του κακού παιδιού και του αθώου προσώπου. Παρόλο που τον παρατηρούσα επίμονα δεν κατάφερα να καταλάβω αν ήταν ένας άντρας πονηρός και γυναικάς ή απλώς ένα παιδάκι ντροπαλό.
Το βράδυ στο σπίτι, κυριάρχησε στη σκέψη μου. Είχε κάτι αυτός ο άντρας που με γοήτευσε απίστευτα και ήμουν αποφασισμένη να το ανακαλύψω.
Για καλή μου τύχη το σεμινάριο έίχε αρκετή διάρξκεια και έτσι εγώ είχα όσο χρόνο χρειαζόμουν για να πραγματοποιήσω το σχέδιο "κατακτώντας τον δάσκαλο". Ως γυναίκα ήξερα καλά τι πρέπει να κάνεις για να κερδίσεις την προσοχή του άλλου. Για αρχή απαιτείται μια διακριτικά προσεγμένη εμφάνιση. Όχι υπερβολές όμως γιατί θα έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Στη συνέχεια υιοθετείται ο ρόλος της χαζής, η οποία έχει άγνοια πολλών πραγμάτων και έτσι έχει πολλές ερωτήσεις να κάνει στο δάσκαλο για να μπορεί σταδιακά να δομηθεί ο διάλογος. Οι ερωτήσεις όμως πρέπει να διακριτικά έξυπνες έτσι ώστε να κινητοποιήσουν τον δάσκαλο και να μην θεωρήσει ότι έχει απέναντί του το απελέκητο ξύλο. Στο τέλος επιστρατεύται το ναζιάρικό ύφος και ο στόχος απλά έχει επιτευχθεί. Υπάρχου βέβαια φορές που τα πάργματα είναι δύσκολα γιατί ο στόχος αντιστέκεται, εγώ ομως ήμουν τυχερή γιατί ο δικός μου στόχος το μόνο πράγμα που δεν είχε ήταν αντιστάσεις.
Τελειώνοντας λοιπόν το σεμινάριο, εκτός απο την γνώση (την οποία βέβαια δεν είχα γιατί χάζευα τον δάσκαλο) απέκτησα και κάτι πιο πολύτιμο. Το e-mail του δασκάλου και αυτό ήταν μια πολύ καλή αρχή

1 σχόλιο:

  1. αχχχ πάντα είναι ωραίο όταν κάτι καινούργιο ξεκινά! και ειδικά οι αναμνήσεις των ωραίων στιγμών.
    Προσωπικά μου κάνεις εντύπωση με την αυτοπεποίθηση που έχεις! Θέλω να πως ότι το να κατακτήσεις έναν καθηγητή είναι δύσκολο και ταυτόχρονα απαγορευμένο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή