Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Μέχρι το τέλος

Μέχρι το τέλος η ψυχή κι όμως πηγαίνει και πιο κει
καλά που βρέθηκες εσύ να μου την ταξιδέψεις

και μη σε νοιάζουν τα λεφτά αν μ' αρνηθείς ως τις εφτά
θα περισσέψουν αρκετά τριάντα θα ξοδέψεις

όχι που τρέμω το σταυρό αλλά που δεν μπορώ να βρω
χρυσά καρφιά που να αξίζουν τη θυσία

δε φεύγω για παλικαριά αλλά που μού 'πεσε βαριά
μες τον Παράδεισο η τόση προδοσία


δε σού ζητάω να πληρωθώ μονάχα όταν σταυρωθώ άσε με ν' αναμετρηθώ
μ' αυτά που σέ πονάνε κι άμα γυρίσεις νικητής
θα χεις καρδιά να κοιμηθείς

αυτούς που φεύγουνε νωρίς
ποτέ δεν τούς ξεχνάμε

όχι που τρέμω το σταυρό αλλά που δεν μπορώ να βρω
χρυσά καρφιά που να αξίζουν τη θυσία

δε φεύγω για παλικαριά αλλά που μού 'πεσε βαριά
μες τον Παράδεισο η τόση προδοσία


Μέχρι το τέλος η ψυχή κι όμως πηγαίνει και πιο κει....
Νατάσσα Μποφιλίου - Μέχρι το τέλος

2 σχόλια:

  1. και τι γινεται οταν θυσιαζεσαι και μετα καταλαβαινεις πως δεν αξιζε; και οταν δεν μπορεις να διορθωσεις τις συνεπειες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. διαβασα μεσα σε 4 ωρες ολες σχεδον τις δημοσιευσεις σου.......περναω σχεδον τα ιδια.....στην κατασταση μου βεβαια μου μετρα κοντα 1 χρονο δεν εχει χωρισει ακομη την κυρια του αλλα υπαρχουν οι ιδιες αργοπορειες; η ιδια καταπιεση απο μεριας της η ιδια απελπισμενη νυχτα στα γενεθλια του τα ιδια ποτηρια με κρασιστο γραφειο μου...εμμενα ειναι η πρωτη μου σχεση ο ανθρωπος που λατρευω οσο κανεναν και ομως το κινητο μου μενει νυχτες αδειο και ομως εγω δεν μπορω ναπ αω αλλου απλα δεν μπορω για οτ αγγιγμα του ζω... ειμαι πετυχημενη σε ολους σεχεδον τους τομεις δυναμικη και ομως στα χερια του ενα πιονι........ εχω συγκλονιστει απο οσα διαβασα αληθεια..........γιατι μοιαζουν τοσο στα δικα μου λες και βλεπω την εικονα μου.....καλή σου τυχη........

    ΑπάντησηΔιαγραφή