Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Όταν κοιμάται ο "Β"

Κάπου στα μέσα της σχέσης μου με τον "Β" και εμείς εξακολουθούσαμε να βρίσκουμε διάφορους τρόπους να βρισκόμαστε κρυφά απο όλους τους άλλους. Η φαντασία μας ανεξάντλητη και με το πέρασμα του χρόνου γινόμασταν όλο και πιο τολμηροί.

Σάββατο βράδυ, και ως συνήθως ήταν βραδυά κοινής εξόδου μαζί με τον "Β". Για να έχουμε και οι δύο το κατάλληλο άλλοθι για τις εξόδους μας, είχαμε θυμηθεί όλους τους ξεχασμένους φίλους μας και βρισκόμασαταν μαζί τους κάθε Σάββατο βράδυ....όλως τυχαίως στα ίδια μαγαζιά!!

Ο "Β" με τη δική του παρέα, εγώ με τη δική μου, και οι δυο μαζί στο ίδιο μαγαζί. Συνέχεια. Κάθε φορά. Κάθε Σάββατο στην αρχή και στη συνέχεια και κάθε Παρασκευή, και συνέχεια... Εμείς τώρα είχαμε την εντύπωση πως ανακαλύψαμε την τέλεια δικαιολογία για να βρισκόμαστε αλλά με τη συχνότητα που βγαίναμε, έπαψαν οι υπόλοιποι να το θεωρούν τυχαίο.

Έτσι λοπόν κανονίστηκε έξοδος και εκείνο το βράδυ...

Για το τυπικό της υπόθεσης, ο "Β" πάντα έφευγε πέντε λεπτά πιο νωρίς και στη συνέχεια έφευγα και εγώ. Εκείνο το βράδυ όμως, ο "Β" τα είχε τσούξει λίγο παραπάνω. Είχε γίνει κάτι μεταξύ "σταφίδας" και "ντίρλας". Ενώ λοιπόν ήταν "αεροπλάνο" μου λέει "έλα απο το σπίτι. Εγώ θα σε περιμένω. Θα αφήσω την πόρτα ανοιχτή".

Τέλεια σκεύτηκα. Καιρό είχαμε να βρεθούμε μόνοι όλο το βράδυ. Ως συνήθως, προφασίστηκα πως κουράστηκα και ζαλίστηκα απο τα πολλά ποτά και με γρήγορες κινήσεις έφυγα απο το μαγαζί.

Σε λιγότερο απο δέκα λεπτά, είχα φτάσει σπίτι του, είχα ανοίξει την πόρτα και μπεί κάτω απο το πάπλωμα δίπλα απο τον "Β". Τεντώνω το χέρι, το πόδι, απλώνομαι στο κρεβάτι να με αντιληφθεί ο "Β" αλλά εκείνος τίποτα. Αν δεν ακουγα την ανάσα του θα νόμιζα ειλικρινά πως δεν είναι ζωντανός.

Προσπάθησα να τον σκουντήξω αλλά ήταν αδύνατον να τον μετακινήσω έστω και λίγο γιατί τώρα τελευταία είχε πάρει τόσα κιλά που είχε αρχίσει και έμοιάζε με σουμο!!
Κρίμα....Και γω που νόμιζα πως θα με περίμενε....

Νωρίς το πρωϊ, ξύπνησα και επεστρεψα στο σπίτι μου. Δεν μπορούσα να καθήσω άλλο γιατί μπορεί να με έψαχνε ο πρώην μου. Την στιγμή όμως που ετοιμάζομαι να μπω κάτω απο την κουβέρτα χτυπάει το κινητό, και ακούω τον πρώην μου να μου θυμίζει πως σε μισή ώρα θα περάσει να με πάρει γιατί είχαμε κανονίσει φαγητό με φίλους...

Αυτό, το είχα ξεχάσει τελείως!!! Φυσικά και δεν μπορούσα να το ακυρώσω, φυσικά και δεν μπορούσα να αποκαλύψω πως κοιμήθηκα χαράματα. Υποτίθεται πως είχα βγεί για ένα χαλαρό ποτό....

Εκπαιδευμένη απο όλες τις υπόλοιπες φορές που υποτίθεται πως κοιμόμουν αλλά εγώ ξενυχτούσα με τον "Β", έβαλα μεγάλες ποσότητες consiler, μπόλικο κολύρριο στα μάτια και έτοιμη για την έξοδο.....

Γύρω στις τέσσερις, και ενώ εγώ κοιμόμουν, έρχεται ένα μήνυμα στο κινητό. Ποιός με θυμήθηκε τέτοια ώρα σκεύτηκα....Ποιός μου χαλάει τον ύπνο... Ο "Β"! Τι τον βρήκε και με θυμήθηκε? Περίεργο. Τέτοια ώρα είναι πάντα με την πρών του....

"Γατί δεν ήρθες το βράδυ σπίτι όπως σου είπα? Γιατί με ξέχασες? Ντροπή σου!!" έγραφε το μήνυμα..

Ω, ναι!!!! Ο "Β" όχι μόνο δεν κατάλαβε πως πήγα σπίτι του, ξάπλωσα στο κρεβάτι του, κοιμήθηκα μαζί του, αλλά μου έκανε και ολόκληρο κήρυγμα για την αδιαφορία μου και την ασυνέπειά μου! Ήταν τόσοσ σίγουρος πως δεν πήγα σπίτι του, που με πίστεψε μόνον, όταν άρχισα να του περιγράφω που ακριβώς είχε πετάξει τα ρούχα μέσα στο σπίτι του.

Παρόλα αυτά δε μου ζήτησε συγνώμη για τις φωνές που μου έβαλε. Δεν λυπήθηκε που δεν κατάλαβε την παρουσία μου. Δεν ένιωσε τύψεις που εγώ ξύπνησα νωρίς για να φύγω πριν με δει κάποιος.... Λυπήθηκε μόνον που ξύπνησε μόνος και δεν υπήρχε κάποιος στο σπίτι να του φτιάξει πρωϊνό....

4 σχόλια:

  1. Εμ δεν του έφτιαξες ένα αυγουλάκι και δυο τοστάκια φεύγοντας...Όχι τίποτε άλλο, θα γλίτωνες και την κατσάδα που δεν πήγες το βράδυ από εκεί :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με αυτόν που έμπλεξες τι καλό περιμένεις; :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ειμαι πολυ περιεργη να δω τι αλλο σου εκανε......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έχοντας διαβάσει όλο το ιστολόγιο σου έχω προσπαθήσει να διαμορφώσω μια συνολική εικόνα και να σου παραθέσω την άποψη μου κρίνοντας από τα γραπτά σου. Αρχικά ως γυναίκα μπορώ να σε κατανοήσω περισσότερο στο συναισθηματικό κομμάτι.Σαυτο το σημείο όμως κάτι καμπανάκια,όπως αναφέρεις και εσύ,μου ταλανίζουν το μυαλό με τα εξής..Ώντας δυναμικός άνθρωπος,και κυρίως άνθρωπος με κάποιες αξίες και ιδανικά,δεν θα επέτρεπα σε κανέναν να υποτιμήσει την νοημοσύνη μου και να παίξει μαζί της..Δεν υπάρχουν περιθώρια σε κάτι τέτοιο.Πόσο μάλλον το να διαχειριστεί τα συναισθήματά μου λες και είναι παιχνιδάκια.Όλα αυτά τα χρόνια έχεις υποστεί αρκετά.Έχεις δεχτεί άπειρες σκάρτες συμπεριφορές απο τον άνθρωπο που έχεις τώρα δίπλα σου και ο οποίος κατ'εμέ δεν είναι ούτε Άνθρωπος αλλά ούτε γνήσιο Αρσενικό.Διότι ο χαρακτηρισμός "Αρσενικό" δεν καθορίζεται απο το πόσες γυναίκες θα φυστικώσεις (για να στο πω πιο λαικά!) ούτε με το πόσες γυναίκες θα φλερτάρεις.Επιπλέον,είσαι και εσύ ένας άνθρωπος που εχει τις δικές του ανάγκες και επιθυμίες..Δεν νοείται μια ζωή να πράττεις βάσει ΜΟΝΟ των αναγκών των άλλων(στη προκειμένη περίπτωση του αγαπημένου σου).Έχεις ανάγκη απο ανθρώπους που θα σκέφτονται και τα δικά σου "θέλω" και όχι να θέτεις τον εαυτό σου στην χαμηλότερη βαθμίδα προκειμένου να μην χάσεις αυτό που έχεις. Αρκεί μόνο να συνειδητοποιήσεις το τι αξίζεις και να παλέψεις για αυτό αφήνοντας πίσω σου τα όσα έχεις υποτιμήσει στον εαυτό σου εσύ η ίδια αλλά και ο άλλος.. τα όσα έχεις στερηθεί.. Φιλικά πάντα.. Καλό σου βράδυ !..

    ΑπάντησηΔιαγραφή