Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Η ζωή του μετά το χωρισμό μας

Σε μια μικρή πόλη, όσο και αν θέλουμε να αποφύγουμε κάποιους ανθρώπους, όσο και αλλάζουμε στέκια και παρέες πάντα έρχεται εκείνη η στιγμή που τους συναντάμε μπροστά μας και πάλι.

Για πολύ καιρό, απέφευγα να πηγαίνω σε μέρη που ήξερα πως πηγαίνει ο πρώην μου γιατί δεν ήθελα να του δυσκολεύω την ζωή με την παρουσία μου. Ένιωθα ενοχές γιατί ενώ εγώ περνούσα καλά εκείνος ήταν μόνος και προσπαθούσε να διαχειριστεί το χωρισμό μας. Πίστευα, πως αν απομακρυνθώ, αν δεν με δεί μποροστά του θα το διαχειριστεί καλύτερα, θα το ξεπεράσει πιο εύκολα και έτσι θα μπορέσω και εγώ κάποια στιγμή να εξιλεωθώ για ότι του προκαλεσα.

Περιόρισα λοιπόν τις βόλτες μου, τις εξόδους μου και όταν έβγαινα με τον "Β" πηγαίναμε σε μέρη παρακμιακά, απόμακρα και σκοτεινά για να μην μας δεί κανείς. Στις γιορτές, βγαίναμε με διαφορετικές παρέες για να μην καταλάβει κανείς πως είμασταν ζευγάρι και τις ηλιόλουστες μέρες αντί να είμασταν σε κάποια κοντινή παραλία, καθόμασταν στο σπίτι και κοιτούσαμε ο ένας τον άλλον.

Όλο αυτό ο κρυφτό, το κλείσιμο μέσα στο σπίτι κράτησε σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο. Αντί να ζω τις στιγμές, αντί να φροντίζω να περνάω όμορφα, καθόμουν σπίτι και κρυβόμουν για να μη στεναχωρήσω τον πρώην μου....

Η πόλη όμως είναι μικρή και σιγά σιγά άρχισα να μαθαίνω για το πως περνάει μακρυά μου ο "πληγωμένος" απο εμένα πρώην. Την ώρα που εγώ κλειδωνόμουν στο σπίτι μου, εκείνος σιγά σιγά μεταλλάσονταν σε party-animal.

Όσο είμασταν μαζί, δεν τον κουνούσα απο το σπίτι. Του άρεσε να είναι αραχτός στον καναπέ, να κοιτάει με τις ώρες τηλεόραση, δεν έχανε ποτέ και για τίποτα αγώνα ποδοσφαίρου. Απεχθάνονταν τα club και συνέχεια αναρρωτιόταν πως μπορεί ο κόσμος να βγαίνει βράδυ έξω και να γυρνάει τα χαράματα. Όσο εγώ φώναζα και απαιτούσα να βγούμε απο το σπίτι, τόσο αυτός καθόταν όλο και περισσότερο μέσα. Στις καλοκαιρινές μας διακοπές, πηγαίναμε σε ήσυχα οικογενειακά μέρη και τα βράδυα γυρνούσαμε νωρίς στο ξενοδοχείο σαν κάτι κουρασμένοι υπερήλικες....

Μετά το χωρισμό όμως, άλλαξε. Και πολύ μάλιστα....

Αμέσως μετά που χωρίσαμε πήρε την αντροπαρέα του και πέρασε ενα δεκαήμερο στη Μύκονο. Τσιγάρα, μπουκάλια και γίνομαι χάλια όπως λέει και το τραγούδι. Ήταν τόσο έντονες οι διακοπές του, που όταν επέστρεψε χρειάστηκε να κοιμάται για τρείς μέρες προκειμένου να συνέλθει!!

Στη συνέχεια, άρχισε να γίνεται κοινωνικός, να βγαίνει, να ξενυχτάει, να ταξιδεύει. Όλα αυτά που τόσα χρόνια του ζητούσα να κάνουμε μαζί και πεισματικά αρνούνταν, τώρα τα έκανε και σε πολύ πιο έντονους ρυθμούς.

Όσο εγώ άλλαζα στέκια, τόσο αυτός πήγαινε σε εκείνα τα μέρη που εμένα μου άρεσαν. Εξόρισα τον εαυτό μου απο την πόλη και εκείνος φρόντισε αυτό να το εκμεταλλευτεί. Στα μέρη που εγώ λάτρευα να πηγαίνω, εμφανιζόταν συνέχεια και με τη συνοδεία ωρααιοτάτων και διαφορετικών γυναικών μάλιστα κάθε φορά. Δεν τον ένοιαζε αν θα ήμουν εκεί, αν θα με ενοχλούσε που ήταν με κάποια άλλη γυναίκα μαζί. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να περνάει καλά!

Μια απο τις λίγες φορές που βγήκα, τον συνάντησα. Ήταν με τη γνωστή αντροπαρέα και συνοδευόταν απο μια ψηλή, λεπτή, ξανθιά δεσποινίς.... Όχι, δεν πτοήθηκε, δεν δυσκολεύτηκε, δεν άλλαξε μαγαζί. Φρόντισε να ερωτοτροπεί με την ξανθιά συνοδό του και όλη η αντροπαρέα συντονισμένα με αγνόησε επιδεικτικά και δεν μου είπε ούτε ένα γειά, παρόλο που για πολλά χρόνια είμασταν "φίλοι"...

Αυτό για μένα ήταν ένα σοκ. Ενώ εγώ κατέστρεφα κάθε μέρα και κάθε στιγμή της ζωής μου για να μην του δυσκολέψω τη ζωή, εκείνος έκανε ακριβώς το αντίθετο. Ξύπνησε απο το λήθαργο που επί χρόνια είχε πέσει και άρχισε να ρουφάει τη ζωή, να τη γλεντάει.

Εκείνο το βράδυ ήταν καθοριστικό για μένα. Συνειδητοποίησα πως οι άνθρωποι νοιάζονται τελικά για τον εαυτό τους και μόνο. Ο πρώην μου, πολύ γρήγορα έφτιαξε και πάλι τη ζωή χωρίς να νοιάζεται για μένα. Προχώρησε τη ζωή του, άρχισε να περνάει καλά, έγινε επιτέλους ένας ζωντανός άνθρωπς. Ποτέ του δεν χάλασε όυτε μια στιγμή, φοβούμενος μήπως εγώ στεναχωρηθώ βλέποντας τον. Τράβηξε μια κόκκινη γραμμή και απλά συνέχισε. (Να επισημάνω πως δεν γνώριζε την ύπαρξη του "Β". Ήξερε τόσο αυτός, όσο και όλοι οι άλλοι πως χωρίσαμε λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων....).

Αυτό το βράδυ αποφάσισα πως ήρθε η ώρα να φτιάξω και εγώ τη ζωή μου. Να γίνω ένας φυσιολογικός άνθρωπος που ζεί την κάθε στιγμή έτσι όπως θέλει και όχι έτσι όπως θα βόλευε κάποιους άλλους...

4 σχόλια:

  1. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το εξής:
    αφου χωρίσατε γιατί διαμόρφωσες όλη σου τη ζωή βάση του πρώην σου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "..Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να περνάει καλά!.."
    Σε αυτή την φράση πιστεύω κρύβονται κάποιες απαντήσεις που ψάχνεις.
    Όπως και εσύ ανέχτηκες πολλές φορές τα στράβα και ανάποδα του Β, ίσως και ο πρώην να είχε καταλάβει.

    Καθένας θα καταλάβαινε πως 6 χρόνια σχέσης, δεν τελειώνουν λόγο ασυμφωνίας χαρακτήρων.
    Το οτι δεν πήγαινες στα μέρη που σύχναζε ο πρώην για να μη στεναχωρηθεί, μάλλον είναι το άλλοθι στην δίκη των πράξεων σου που γίνεται τώρα μέσα σου!
    Αλλά όσο πιο πίσω πας στο παρελθόν θα βρίσκεις συνεχώς νέα λάθη και απο την πλευρά σου αλλα και απο την πλευρά του Champions League.
    Όπως λεει και το τραγούδι: "Ποτε δεν φταίει ένας, κι΄ δυο μας ή κανένας"

    "Ο ΧΡΟΝΟΣ" είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός που έχουμε, γιατί είναι περιορισμένος.
    Το καλύτερο δώρο που μπορεί να σου κάνει κάποιος λοιπόν είναι ο "χρόνος του"!(Πράγμα που διαβάζοντας ολο το blog δέν έκανε ο Β)

    Θα κλείσω λοιπόν με μια συμβουλή και ευχή ταυτόχρονα:
    Να αναπτύξεις την διαίσθηση ώστε να καταλάβεις ποιός, πότε και γιατί σου δίνει "το καλύτερο δώρο".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τον απατούσες για χρόνια, τον χώρισες και τον κατηγορείς που αυτοεξορίστικες και εκείνου του γύρισε από την άλλη.

    Ακόμα και αν φταίγατε και οι δύο για το χωρισμό,
    εσύ το έληξες και δε δικαιούσαι να έχεις καμία απαίτηση μετά τη λήξη της σχέσης σας.

    Και όσον αφορά το "Συνειδητοποίησα πως οι άνθρωποι νοιάζονται τελικά για τον εαυτό τους και μόνο" εσύ που ήσουν πίσω από την πλάτη του Α τόσα χρόνια με τον Β πάλι τον εαυτό σου κοίταγες!

    Δε θέλω να με παρεξηγήσεις, ούτε μισογύνης είμαι
    ούτε υπέρ του λιθοβολισμού των "Μοιχαλίδων", αλλά τη στιγμή που τον χώρσισες σταμάτησε να σου πέφτει λόγος για το που είναι και τι κάνει.

    Με εκτίμηση,

    Harlock

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Διαβάζοντας όλες τις αναρτήσεις σου μεχρι στιγμής αν και σε πολλά πράγματα στο πως τα χειρίστηκες διαφωνούσα αλλά σε συμπαθησα...με αυτήν σου όμως την ανάρτηση διαφωνώ καθέτως και πλαγίως!

    Πρώτον εσύ πρώτη νοιάστηκες για τον εαυτό σου χωρίς να υπολογίζεις τον "Α" ...τον απάτησες...ενδιαφέρθηκες μόνο για τον εαυτό σου...Εκείνος όσο ήσασταν μαζί ήταν κύριος απέναντί σου.
    Έχω ακούσει πως μετά από μακροχρόνιες σχέσεις οι άντρες θέλουν ένα διάστημα να ηρεμίσουν και να είναι στο χαλαρό...εσύ λοιπόν γιατί τον κατηγορείς;

    Και το ότι μόνη σου εξόρισες από το να μην πηγαίνεις στα μαγαζιά που πήγαινες παλιά σημαίνει πως είχες ενοχές απέναντί του και όχι επειδή δεν ήθελες να στεναχωρηθεί ο "Α"...ή και ίσως σε αυτό συνέβαλε και το ότι ο "Β" ήθελε να σε κρύψει από όλους και από όλα.

    Και τέλος, γιατί να κρύψει τον εαυτό του ο "Α"? γιατί να μην είναι άνετος όταν σε συναντάει και είναι με άλλες; έκανε κάτι κακό μηπως; δεν έχετε χωρίσει;
    μην τα θέλουμε και όλα δικά μας! Οι έξυπνοι άνθρωποι προχωράνε την ζωή τους και δεν μένουν στάσιμοι.

    Φιλικά,

    ΑπάντησηΔιαγραφή