Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Η νεράιδα και ο δράκος

..... Ήταν κάποτε ένας δράκος. Ποτέ δεν είχε τη συντροφιά κάποιου και περιπλανιόταν... σε βουνά και σε σπηλιές. Άλλωστε τι άλλο να έκανε από το να πετά από το ένα βουνό στο άλλο πότε να συλλογίζεται για την ύπαρξή του και πότε να σκίζει τα βράχια με τα νύχια του και να φυσά φλόγες.

Μια μέρα λοιπόν μια νεράιδα ήρθε και κάθησε στη μύτη του... Ο δράκος ξαφνιάστηκε. Την κοίταξε στα μάτια και την ρώτησε - Δε φοβάσαι μήπως σε φάω; - Όχι.. είμαι πολύ μικρούλα για να χορτάσεις - Δε φοβάσαι μήπως σε φυλακίσω για πάντα; - Όχι...όποτε θέλω εξαφανίζομαι. - Δε φοβάσαι μήπως σε αγαπήσω; Η νεράιδα σάστισε, δεν περίμενε αυτή την ερώτηση...όμως του απάντησε - Όχι...όλοι θέλουν κάποτε να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.

Ο δράκος ένιωσε έντονα την επιθυμία να την αγκαλιάσει... όμως τα νύχια του κάρφωσαν τη μικρή νεράιδα... Θέλησε να τη φιλήσει...η καυτή ανάσα του έκαψε τα φτερά της. Ο δράκος δάκρυσε...όμως τα δάκρυά του την έπνιγαν. Η μικρή νεράιδα πέθαινε στην αγκαλιά του.. ...του ψιθύριζε απλά το μυστικό... ...δε φτάνει να θέλεις να αγαπήσεις... ....ΠΡΕΠΕΙ ΚΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ...

Αυτό το καταπληκτικό παραμύθι το διάβασα πρόσφτα και μου άρεσε τόσο, που ήθελα να το αναρτήσω...

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

Γυναικεία Διαίσθηση

Αυτό που κάνει τις γυναίκες να διαφέρουν απο τους άντρες, είναι αναμφισβήτητα η διαίσθηση - που μόνο οι γυναίκες διαθέτουν. Είναι το μοναδικό εκείνο χάρισμα που κάνει τη γυναίκα να αντιλαμβάνεται, όλα αυτά που γίνονται και δε λέγονται, όλα αυτά που πρόκειται στο μέλλον να συμβούν. Είναι αυτό, που οι άντρες φοβούνται πολύ περισσότερο απο οτιδήποτε άλλο στις γυναίκες. Γιατί?? Γιατί η διαίσθηση πάντα βγαίνει αληθινή.....

Όπως σε κάθε γυναίκα λοιπόν, έτσι και σε εμένα η διαίσθηση, ήταν κάτι που όχι μόνο υπήρχε απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, αλλά και κάτι που πολλές φορές με προστάτεψε απο μεγάλα, πολύ μεγάλα λάθη.

Αν έπρεπε να την περιγράψω, θα περιοζριζόμουν σε δυο λέξεις: Μαγικό χάρισμα!!!!
Ναι είναι μαγική η γυναικεία διαίσθηση, γιατί σε προειδοποιεί, σε ξυπνάει, σου δίνει το χρόνο που χρειάζεσαι να ανδρωθείς, να ετοιμαστείς, για να αντιμετωπίσεις αυτό που θα άκολουθήσει.

Διαίσθηση, είναι εκείνα τα καμπανάκια που αρχίζουν να χτυπούν μέσα μας, όταν κάτι φαινομενικά απλό και αθώο λέγεται ή γίνεται. Είναι τα ίδια ακριβώς καμπανάκια που χτυπούν έντονα και σε ξυπνούν, όταν εντελώς τυχαία περνάει δίπλα σου μια γυναίκα, την οποία ενώ δεν ξέρεις κάν, νιώθεις πως κάπου θα την ξαναδείς...

Διαίσθηση, είναι εκείνη η ικανότητα που κάνει μια γυναίκα να προσέχει όλα αυτά τα μικρά πράγματα που κάνει ο σύντροφος της και που μέχρι τώρα δεν τους έδινε καμία σημασία. Όλα αυτά τα μικρά, που προδίδουν τα ψέμματα που λέει, τις πράξεις που κρύβει, τις σκέψεις που κάνει και θέλει να γίνουν πράξεις.

Ποιά όμως είναι αυτά τα ασήμανατα πράγματα? Τι είναι αυτό που προδίδει τον άντρα και ξυπνά τη διαίσθηση της γυναίκας??

Είναι ο τρόπος που κοιτάει το κινητό του την ώρα που κάποιο μήνυμα έρχεται, η συχνότητα με την οποία κοιτάει αν έχει κάποια κλήση, η ξαφινκή συνήθειά του να βάζει το κινητό στο αθόρυβο ή και να το κλείνει όταν είναι μαζί σου.

Είναι, ο τρόπος που προσπαθεί να αποφύγει να βγεί έξω. Οι ξαφνικές του αδιαθεσίες, η κούραση, η τάση να πηγαίνει σε μέρη απόμακρα και χωρίς κόσμο, για να είστε δήθεν μόνο οι δυό σας.

Είναι που ξαφνικά χάνει το κέφι του, την όρεξη για αγλκαλιές, τη διάθεση για κουβέντα. Ξαφνικά η κούραση που άλλωτε δεν ήταν ποτέ πρόβλημα, τώρα τον κάνει να μην έχει όρεξη για τίποτα απολύτως.

Η γυναικεία διαίσθηση, είναι αυτή που σου ξυπνά όλες τις αισθήσεις, τις ενεργοποιεί, τις συνονίζει για να ανακαλύψεις αυτό που επιμελώς ο άλλος κρύβει. Είναιο αυτή, που σε κάνει να καταλαβαίνεις τη διαφορά στο άγγιγμα, ακόμα και αν η κίνηση είναι ακριβώς η ίδια, τη διαφορά στο τόνο της φωνής, ακόμα και αν τα λόγια είναι τα ίδια.

Κάθε γυναίκα γεννιέται με αυτή τη διαίσθηση. Είναι στη φύση μας να την έχουμε. Είναι η κληρονομιά μας. Το μόνο που αλλάζει, είναι το αν μια γυναίκα αποφασίσει να την εμπιστευτεί ή θα επιλέξει να την αγνοήσει.

Εγώ πάντως, την εμπίστεύομαι τη διαίσθησή μου. Πάντα την εμπιστευόμουνα. Για αυτό και τώρα που αρχίσαν να χτυπάν τα καμπανάκια δυνατά, ξέρω πως το τέλος πλησιάζει.....

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

Φωτογραφίες

To Facebook, είναι το λατρεμένο μου.... Μπορώ να κάθομαι ώρες ατελείωτες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και να κοιτάω τις φωτογραφίες των φίλων μου. Οι περισσότεροι απο αυτούς, οι παιδικοί μου φίλοι, είναι μακρυά και έτσι ο μόνος τρόπος να επικοινωνώ με όλους τους είναι απο τις φωτογραφίες που ο καθένας ανεβάζει.

Έτσι, μπορώ να δω τις οικογένειές τους, τα παιδιά τους, τις δουλειές τους...Γενικά οτιδήποτε ο καθένας τους θεωρεί αρκετά σημαντικό ώστε να το μοιραστεί με τους υπόλοιπους.

Λάτρης του Facebook βέβαια, δεν ήμουν μόνον εγώ αλλά και ο "Β"! Φανατικός λάτρης μάλιστα....Με πολύ προσοχή, έφτιαξε το προφίλ του, βρήκε παλιούς συμφοιτητές, παλιούς συμμαθητές, βρήκε τρόπο να διαφημίσει τη δουλειά του. Το προφίλ του, πλήρως ενημερωμένο και με πολλές φωτογραφίες.

Ναι, με φωτογραφίες, πολλές φωτογραφίες, τις οποίες διάλεγε με πολύ προσοχή και τις ανέβαζε τακτικά... Κάθε φορά που ταξίδευε, κάθε φορά που κάτι σημαντικό γινόταν στη ζωή του, απο όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που έκανε και θεωρούσε πως πρέπει να δημοσιοποιηθούν, αλλά και απο πρόσωπα που του ήταν αγαπημένα.....

Για να θυμήθώ....Οι πρώτες φωτογραφίες ήταν απο τα μαθητικά του χρόνια!!!Ήταν λίγο σαν εξωγήινος, με κάτι τεράστια γυαλιά και ένα χαρακτηριστικό πράσσινο παντελόνι...Γλυκούλης όμως..... Μέτά ακολούθησαν φωτογραφίες απο τα φοιτητικά του χρόνια....Τσιγάρα, πάρτυ, ξενύχτια, εκδρομές και μια μοναδική φωτογραφία απο την αποφοίτηση.

Στη συνέχεια, ακολούθησαν αυτές απο τις διακοπές. Διακοπές με τους γονείς, διακοπές με τους φίλους, διακοπές με την πρώην... Ω ναι!!! Παρόλο που είμασταν μαζί, έστω και στα κρυφά, φρόντισε να βάλει φωτογραφίες απο τις διακοπές τους στην Μύκονο... Να δουν οι υπόλοιποι, να δω και εγώ, τι όμορφο και ευτυχισμένο ζευγάρι είναι... Τότε, με πείραξε μεν, αλλά μου φάνηκε και αυτονόητο. Ζευγάρι ήταν άλλωστε... Το πρόβλημα το απέκτησα γιατί όταν χωρίσανε εννοείται πως δεν τις έβγαλε. Φώναζα, ξαναφώναζα, αλλά αυτός τίποτα. Οι φωτογραφίες έμεναν εκεί. Κατέβηκαν μόνον όταν η πρωην του αποφάσισε να τον διαγράψει απο φίλο...

Υπήρχαν και άλλες φωτογραφίες όμως... Αυτές που είχε με συναδέλφους, φίλους, συνεργάτες, θαυμάστριες.... Ναι, πολύ καλά διαβάσατε. Ο "Β" είχε αρκετές φωτογραφίες στις οποίες ήταν σε διάφορα πάρτυ, γιορτές, event,ξενύχτια μαζί με διάφορες κοπελίτσες. Τις περισσότερες τις ήξερα βέβαια. Ήταν οι ίδιες που συνέχεια του έστελναν μηνύματα στο κινητό για να βγούνε, να πιουνε ποτάκια, να "μιλήσουν" για δουλειές..... Αν και με ενοχλούσε, αδιαφορούσα. Θεωρούσα τον εαυτό μου μακράν καλύτερο απο τα κοριτσάκια αυτά που απλά διψούσαν για λίγη επιβεβαίωση καιδεν ζήλευα. Απλά με άφηνε αδιάφορη όλο αυτό.

Όσο για την ερώτηση αν είχε κάποια δική μου φωτογραφία, μην την κάνετε. Φυσικά και δεν είχε. Εγώ δεν υπήρχα καν. Πουθενά. Δεν ήμουν και δεν έγινα ποτέ κομμάτι της ζωής του.

Στην αρχή νόμιζα πως το έκανε απο ενοχές απέναντι στην πρώην. Μάλλον θα αισθανόταν άβολα να βλέπει αυτή φωτογραφίες δικές μας. Αργότερα, όταν τον διέγραψε απο φίλο το επιχείρημα αυτό δεν έστεκε. Κάθε φορά όμως που κάναμε μικρά ταξιδάκια και έβγαζα φωτογραφίες, μου τόνιζε επίμμονα και έντονα πως δεν μου επιτρέπει να ανεβάσω στο δικό μου προφίλ φωτογραφίες δικές του.

Με τον καιρό, άρχισε να προβληματίζει όλο αυτό. Διαισθανόμουν, πως ο λόγος για τον ποίο εγώ δεν μπορώ να εμφανίζομαι στα φωτογραφικά του album ήταν γιατί ήθελε να λανσάρει τον εαυτό του ως ελέυθερο και διαθέσιμο. Κάθε φορά που έφερνα την κουβέντα προς τα εκεί, φυσικά και τα αρνούνταν όλα αυτά και επικαλούνταν κάτι δικαιολογίες χαζές και αντρικές του στυλ "μα να δεν έχουμε και καμία καλή"!!!

Ως γυναίκα όμως, αποφάσισα να διερευνήσω με τον δικό μου τρόπο. Έψαξα όλες τις φωτογραφίες μας και βρήκα την ιδανική. Μια φωτογραφία που είμασταν εγώ, ο "Β" και δυο φίλες μου. Καλοντυμένοι όλοι, περιποιημένοι, χωρίς γκριμάτσες και μισόκλειστα μάτια. Την ανέβασα λοιπόν, επισήμανα όλους όσους ήταν πάνω στη φωτογραφία (μαζί και τον "Β") και απλά περίμενα την αντίδρασή του....

Ω ναι, καλά το υποθέσατε. Πολύ σωστά το φανταστήκατε. Ο "Β", αποφάσισε να αφαιρέσει την επισήμανση απο τη φωτογραφία!!!!!!! Με ποιά πρόφαση?? Με καμία. Ήταν απόλυτα ειλικινής. Σαφέστατος. "Δεν θέλω να φαίνεται πως είμαστε ζευγάρι. Αυτές τις φωτογραφίες τις βλέπουνε όλοι οι γνωστοί μου. Δεν είναι σωστό. Γιατί να ξέρουν οι άλλοι πως είμαστε μαζι? Εξυπηρετεί σε κάτι? Όχι!"

Η αλήθεια είναι, πως δεν περίμενα μια τόσο ωμή αντίδραση. Τσατίστηκα, νευρίασα, διέγραψα τη φωτογραφία και αποφάσισα να μην ξαναασχοληθώ. Αν αυτός, θέλει να διαιωνήσει την εικόνα του εργένη, τότε μπορώ και γω να το κάνω αυτό.

Όχι, αυτή τη φορά δε θα στεναχωρηθώ, ούτε θα σκάσω. Απλά θα ανταποδώσω.....