Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Μηνες μετα....

Η αληθεια ειναι πως εχω πολυ καιρο να μπω στο blog.
Με ενοχλει να διαβαζω τα οσα εγω γραψει, γιατι μου θυμιζουν ολα αυτα που εκανα για εναν ανθρωπο ο οποιος δεν αξιζε.
Μα περισσοτερο απο ολα,με ενοχλει η απιστευτη ηλιθιοτητα μου. Δε φταιει ο "Β". Εγω φταιω. Αυτος εβρισκε και εκανε. Ζητουσε και ειχε. Εξιστορουσε τις πικαντικες ιστοριες του και εγω απλα ακουγα.
Αυτος καλα εκανε. Εγω επρεπε να προσεξω, να προστατεψω τον εαυτο μου, αλλα δυστυχως δεν το εκανα......

3 σχόλια:

  1. Τουλάχιστον η δική σου η καρδιά είναι ζωντανή και ξέρει να αγαπάει...

    Αυτο που πρεπει να κρατησεις ειναι πως αν δεν γνωρίσεις τα χειρότερα δεν θα εκτιμήσεις τα καλύτερα που θα έρθουν. Οσοι τα βρίσκουν ευκολα τα προσπερνανε ολα διχως να τα εκτιμήσουν ποτε.
    Τελικά αυτοι χάνουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτά όλα που σού συμβαίνουν, σού συμβαίνουν διότι αισθάνεσαι-σκέφτεσαι-κρίνεις-συγκρίνεις-επιλέγεις-απορρἰπτεις-"αγαπάς"-μισείς με τὀ μουνί σου! Είσαι ολόκληρη ένα μεγάλο ανικανοποίητο ΘΕΛΩ που βρίσκεται συγκεντρωμένο στό μουνί σου και σέ κάνει να ταυτίζεται όλη σου η ύπαρξη μ' αυτό!!! Ούτε η ..."αγάπη" είναι αυτό που νομίζεις, ούτε ο εγωϊσμός σου και οι απαιτήσεις σου θα σού επιτρέψουν να ευτυχήσεις εάν δεν γίνεις "ταπεινή τή καρδία", φιλενάδα... ΞΥΠΝΑΑΑΑΑΑ...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω (και σού εύχομαι!) νά 'χεις πιά "ξυπνήσει" και νά 'χεις καταλάβει ότι ο κόσμος δεν φτιάχτηκε για να μάς γίνονται τα χατήρια...
      Γύρνα και ιδές ολογυρά σου (όχι αν ζεις στην Εκάλη ή στην Βουλιαγμενη...) όσους συνανθρώπους μας ζουνε στον δρόμο και κοιμούνται κατάχαμα στις βρώμικες παγωμένες πλάκες των πεζοδρομίων, και κάνε τον σταυρό σου. Πέρνα μιά βόλτα από τα Νοσοκομεία και αφουγκράσου το βογγητό των πονεμένων, και κάνε τον σταυρό σου. Τότε μόνο θα διαπιστώσεις ότι ο δικός σου "σταυρός" είναι κάπως πιό ελαφρύς από αυτόν που κουβαλάνε άλλοι. Σού εύχομαι ο Θεός να σού δίνει δύναμη. ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ για τίποτα, φιλενάδα!!!

      Διαγραφή