Άνδρες από τον Άρη, Γυναίκες από την Αφροδίτη

Μια φορά και έναν καιρό, οι κάτοικοι του Άρη συναντήθηκαν με τις κατοίκους της Αφροδίτης. Αγαπήθηκαν και έζησαν ευτυχισμένα μαζί για πολλά χρόνια και αυτό γιατί είχαν αποδεχτεί και σεβαστεί τις διαφορές τους. Κάποτε, όμως ήρθαν στη Γη και έπαθαν αμνησία. Ξέχασαν ότι είναι από διαφορετικούς πλανήτες και επομένως διαφορετικοί.

Όσο λοιπον και αν προσπαθήσει ένας άντρας να καταλάβει μια γυναίκα ποτέ δεν θα το καταφέρει. Πολύ περισσότερο όταν ο εν λόγο άντρας είναι ο "Β"!

Χρόνια τώρα γράφω αυτό blog και όταν αποφάσισα να του το δείξω εκείνος απλά δεν κατάλαβε τίποτα. Η αμνησία του μάλλον είναι ολοκληρωτική και κάθε προσπάθεια θεραπείας μάλλον θα πάει χαμένη.

Φυσιολογικά, θα έπρεπε διαβάζοντάς το να κάνει αυτοκριτική. Να αξιολογήσει το πως οι δικές του πράξεις επηρρέασαν τη δκή μου συμπεριφορά. Αλλά αφού μιλάμε για τον "Β" αυτό φυσικά και δε συνέβη.

Απο ένα σύνολο πενήντα και πλέον αναρτήσεων ο "Β" κατάλαβε δυο μονάχα πράγματα, για τα οποία και με επέπληξε εντονότατα.

Παρατήρηση πρώτη:
"Η πρώην μου δεν έχει καινούριο δεσμό και κακώς τα γράφεις αυτά. Άσε που εξωτερικεύεις και πολύ κακία!"

Σωστά, πολύ σωστά. Δεν ξέρω αν έχει. Ξέρω ότι βλέπω. Ότι μου λέν. Και ως γυναίκα απο την Αφροδίτη, ερμηνεύω με διαφορετικό τρόπο αυτά που βλέπω σε σχέση με έναν άντρα απο τον Άρη.

Το θέμα μας όμως είναι τι κάνουν οι πρώην μας ή τι κάνουμε εμείς? Εγώ επέλεξα, να αφήσω τον δικό μου σύντροφο, να βρώ έναν άλλον. Απο εκείνη τη στιγμή και πέρα λοιπόν, το τι εκείνος κάνει ούτε με αφορά, αλλά ούτε και πρέπει μα σχετίζεται με εμένα. Θα ήμουν αλλαζονική αν πίστευα πως ότι κάνει, το κάνει για εμένα ή λόγω εμού. Αν βγαίνει, το κάνει για τι έτσι θέλει. Αν μένει σπίτι του, το κάνει και πάλι γιατί έτσι νιώθει και όχι απαραίτητα επειδή εγώ του χάλασα τη ψυχολογία.

Αν πάλι εξακολουθεί και είναι μόνος του, αν κλαίει, αν υποφέρει αυτό έχει να κάνει με τον εαυτό του, την ιδιοσυγκρασία του. Όχι με εμένα. Υπήρξα ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του και πολύ σημαντικό. Αυτό όμως ανήκει στο παρελθόν και όχι στο παρόν το οποίο καθορίζεται απο εντελώς άλλα δεδομένα.

Παρατήρηση δεύετερη:
"Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να εκθέτεις την ξένη γυναίκα. Αυτό δείχνει μια πολύ κακή πτυχή του εαυτού σου"

Σωστόοοο. Λάθος μου να αναφερθώ σε μια γυναίκα που δεν ξέρω, που δεν έχω δεί καν. Υπάρχει όμως μια διαφορά. Εγώ την αναφέρω ανώνυμα και στα τόσα εκαττομύρια κόσμου δύσκολα θα φανταστεί κάποιος ποιά είναι.

Μόνη της εκτέθηκε. Τη στιγμή εκείνη, που μέσα σε τόσους γνωστούς φλέρταρε με έναν άγνωστο άντρα, τη στιγμή που έπινε ποτό νυχτιάτικα σε ένα γεμάτο κόσμο μπάρ, την στιγμή που ανέβηκε αργά τη νύχτα στο αυτοκίνητό του, τη στιγμή που του τηλεφώνησε για να ξαναβρεθούν.

Αν ήθελε να προστατέψει τον εαυτό της, θα το έκανε. Θα συναντιόταν μια άλλη στιγμή, μια πιο ουδέτερη στιγμή σε έναν πολύ πιο "επαγγελματικό καφέ". Δεν το έκανε όμως. Μάλλον δεν την ένοιαζε....

Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση, να απολογούμαι επειδή ο επι χρόνια σύντροφός μου, αποφάσισε να "σώσει" μια δύστυχη γυναίκα(?). Ε, όχι. Δεν απολογούμαι. Αρνούμαι.

Υπήρξαν άπειρες στιγμές που ήταν τόσο δύσκολές, τόσο ζόρικές και ουδέποτε μου πέρασε απο το μυαλό να τις μοιραστώ με κάποιον που δεν ξέρω, ουτέ κάν μου πέρασε απο το μυαλό να χρησιμοποιήσω το προσωπικό μου δράμα για να προσεγγίσω κάποιον, και δόξα το θεό έχω βιώσει πολλά δράματα.

Μετά την ανάγνωση του blog, η τελική ετυμηγορία για την ποιότητα και το περιεχόμενο του ήταν λιτή και σύντομη.
"Τελικά σε υπερεκτίμησα. Νόμιζα πως αξίζεις πολλά περισσότερα"

Ω, ναι. Η ωμότητα του "Β" ώρες ώρες δεν τσακίζει απλά κόκκαλα, τα συνθλίβει σε χρόνο μηδέν. Παράλληλά όμως, ήταν αυτή η ωμότητα που έκανε να τον θαυμάσω. Το γεγονός, πως ότι σκεύτεται το λέει. Ότι και αν συνεπάγεται αυτό.

Οι άνθρωποι όμως, είναι ελεύθεροι και ανα πάσα στιγμή μπορούν να επιδιώξουν τόσο τη συντροφιά ανθρώπων που αξίζουν όσο και να απελευθερωθούν απο αυτούς που είναι πολύ λίγοι, πολύ δεύτεροι.

Ο "Β" λοιπόν, ως άντρας απο τον Άρη, είναι πάντα ελεύθερος να κάνει ότι θέλει. Αυτό να το θυμάται........